Çağrı…

“Her şair biraz İbrahim’idir kendisinin, birazdan fazla İsmail’i. Nasıl çağırırsanız çağırın beni, adımı kaç harfle yazarsanız yazın, yerim yurdum çoktandır belirsizliğinde belli…”

[Enis Batur]

Ekim…

Ekim, bende kırk yaş şarkısı olarak kaldı hep!

Eylülün Aynasında

– Rahmetle anarak!

Rüzgâr bile yorulur şimdi

 

Bu şiiri böyle sürükleyen

Ve çığlık çığlığa

Kimin elleri bu

İnce müziği yapıştıran

Dansını bitmemiş duvarlara

 

Geceyi ve duvarları

Ve bütün suları yumruklayacağım

Kimin elleri bu

 

Gece

En sessiz arabasıdır atların

Sırça saraylar içinde

 

Sonra

Tekrar başlar bu amansız hikâye

 

Bütün duvarları ve suları

Ve bütün notaları yakacağım

Kanımı tutuşturan kibritle

 

Rüzgâr bile yorulur şimdi…

 

HÜSEYİN ALACATLI

 

(Harflerin Ülkesi, 2002, Erzurum)

Hiç!

 

“Sen hiç âşık oldun mu?”

Fethi Gemuhluoğlu

Bulanık…

 

Yaz bitti, güz bulanık; yarın yerimizdeyiz!

Eylül

Eyy!

lül!!!

Nereye

bir

dükkân

açayım?..

Kamusal alan uygun değil,

Hayat bilgisi de zayıf;

 

Ne yapsam ki?

 

 

Saki

Ben de Âdem’denim saki

Sol yanda ağrılar baki

Ama Hayyam’ın testisi illaki

Aynı yerden kırıldı, kırılacak.

Kuş Oluyor Hâtıralar

 

 

Deftere en çok karanlıklar yakışır

Karanlık köşeleri yüreğimin.

 

Günden

Güne işaretler bırakıyorum

Kuş oluyor hâtıralar

Gülün kanı

Tenime giydirilmiş bir hırka

Gibi ışıyor kaderimi.

 

Kar aydınlığı ötüşlerle

Mezmur okuyor serçeler

Kâğıda damladıkça

Bir kaside tadındaki hayat

Uzak şehrin yollan birikiyor gözlerimde.

 

Her şeyi

Vahşi hayat bilgilerini bırakıp

Kulelere koşarak

Meleklerin tutuşturduğu aralıktan bakıyorum

Kuş oluyor hâtıralar

Güneşli bahçelerinde sonsuzluğun…

 

Deftere en çok karanlıklar yakışır

Güzelliği bizden ayrılan çocukların…

 

İsmail Karakurt

(Simurg’tan)

Yağmur Ötesi

Ağaçları suluyor
Domatesleri, biberleri hatta ayçiçeklerini
Kuşlara yem atıyorum
Cep telefonum kapalı
Evin anahtarı bir budakta
Facebooktan başka
Adresimi bilmiyor dostlarım.

Kaç zamandır
Zakkumlara bakıyorum, ovaya, Spil Dağı’na
Şehzadeler şehri görünmüyor
Nemle sis, gölgeyle ruh arasında,
Işığa, suya, aynaya
Bir ceylan çağırmak için
Ne erken ne geç,
Ne ilkyaz serinliği engel, ne de yaz ortası sıcağı
Söyleştiğim ağaçlarda bir derinlik
Söyleştikçe açıyorlar bir bir kendilerini.

Söz konusu olan gerçeği
Bahçelerin türküsünde buluyorum yaşama dair
Bir çiçeğin utangaç bakışında
Susmasında, susmasında, susmasında…
Kırık bir dalın kederli, bir yaprağın neşeli salınışında
Yer ve güneş arasında durup dururken.

Göğün boşluğunda, içimizin bir yerlerinde
Gülibrişimler nefes alıyor
En uçtaki yeşil noktalardan
Mevsimlerden
Bir yaprağın bir yaprağı çağırdığı:

Yolculuk…

İSMAİL KARAKURT

Ceviz Çerçeve

Uyuduğu gerçek yârin, uyandığı da gerçek
Gördüklerin hiç yaşanmamış gibi, ama içli.
Aynanın içine işleyen ne zaman yaşanmış
Bir bilsen, hayatın neresi ceviz çerçeveli?

İsmail Karakurt