İstemem artık ışık, râyiha, renk âlemini,
Koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini.
Beni bir lâhza müsâit bulamaz idlâle,
Ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle.
Beklemem fecrini leylâklar açan nîsânın,
Özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın.
Her sabah başka bahâr olsa da ben uslandım,
Uğramam bahçelerin semtine gülden yandım.
Yahya Kemal BEYATLI
Badem çiçekleriyle çağırdığım
Baharı başlatan çaba
Kime kalır
Kime kalır
Gök ekinden öğrendiğim
Bir buğdayın bir toprakta gördüğü düş
Narçiçeğinde yandığım
Alev tomurcuğu aşk
Kime kalır
Kime kalır
Sütünü akıtmış incirde duyulan şarkı
İçini döken âşık
Bozkırda dinlediğim lahuti ses
Meşe ağacının yalnızlık uluması
Kime kalır
Kime kalır
Zeytin göz, elma yanaktan süzüldüğüm
Hayat incisi
Ömür kuşunu tamamlayan uçtuğum
Taşın serinlik çağrısı
Kime kalır
İSMAİL KARAKURT
Ben de Âdem’denim saki
Sol yanda ağrılar baki
Ama Hayyam’ın testisi illaki
Aynı yerden kırıldı, kırılacak.
Mecazz
Son Yorumlar