Seni yelpaze sandım dünya kapısında
Yüzümde perde perde gülibrişim
Açılır mı sürme karanlığı muradım
Yapraklarının açıldığı gibi
Vakti uçan tay hevesiyle
Ne çok buğu, yüzünü yüzüme eğdiğin suda
Gül çiselemesi merhamet diliyle
Gülibrişim! Nefesin göğümü besliyor
Göğsümdeki beni besliyor; şimdi
Göğsümdeki yarayı
Dakikalarca sus, dakikalarca konuş
Gül çiselemesi gülibrişim diliyle.
Zaman, Züleyha boşluğunda uyuyor
Zaman, tel cambazının aldanışında
Zaman, bütün ağaçlarda uyuyor
Masumiyetine gülümseyiş bu mülahaza
Vaktini erteleyen ölüm ne ki
Beni bir Yusuf düşü tutuyor
Bir temmuz buluşması deliliği
Kalem sızlıyor, mürekkebin yeşili dağılıyor
Pamuk şekeri çiçeklerle, yeşil gömleğin
Bozkır söküğü ruhuma çağrısı; aşk
İllaki aşk. Kendimi yola çıkan karınca sayıp
En uçtaki yeşil noktacıklara sığdırılan sesi
Dinliyor, dinliyorum… abdallığım bölük pörçük
Sendeki huzuru, ey gülibrişim, şükür ki;
Sendeki neşeyi sessizliğime sığdırıyorum.
İSMAİL KARAKURT
KURGAN EDEBİYAT 3. Sayı
Mecazz
Son Yorumlar