Akıp giderken hayat, döne kıvrıla
Akıp giderken her şey, her an;
Yoldaydım; bu dedim, işte bu:
Elmanın sesini duydum!
Elma mı dedim;
Elma dediğim, bir ses
Elma dediğim, sesindeki şiir
Duru ve baş döndüren!
Daha önce
Dinlememiştim hiç elmanın şiirini
Türkçeyle, taze yara kadar sıcak
Türkçeyle, aynı kumaştan bir ses
Mermerlerin uykusu kıvamında
“çiçeklerin açtığı bahçeler gibi kokan”
Bahar sürgüsü dünya belleğine
Şükürler olsun Tanrım,
Yaptığım belli:
Türkçeyi yaşamak, Türkçeyi sevmek
Şiir ırmağına bir ses eklemek…
Elma dediğim, bu
Elma dediğim, bir ses
Bir ateşi buldum elma sesinde
O sesi öpüyorum, bir türkü ateşi,
Elma dediğim, ana dilim;
Ana dilim, bala dilim, rüya dilim, her şeyim
Nice şair, senden emmiş şiirin sütünü.
Çocukluğumdan bilirim,
Çocukluğumdan bildim;
Elma şiiriydim ben,
Elmanın Türkçe şiiri!..
İSMAİL KARAKURT
Değirmen Dergisi 27. sayı, Ağustos-Eylül 2011
Güzel şiir tebrikler