NİSAN GÜZELLEMESİ

Merhabalar olsun, merhabalar

Yayla çiçeğim, kırk ikindim, dili-bahar!

 

 

Söyle söyle hangi sözcükler

Gülle çiğ arasında nenniler seni

Annem misin, oğlum musun hey

Miraç yüzlü

Ne çektimse, sevgiden.

 

 

 

Sinemin karanlığını götürüp kader

Sürmeli gözlerine.

Ölüm bile karaltılarla, aşk ile yâr

Gözlerine bahanesiz varılmaz ki!

 

 

 

Ah deli meşkler simyası

Yola çıkılan yerdeki sessizlik

Biliyorum, Tanrıdan bir armağan

Huzura yaklaştıran bir armağan

Ama senden geri gelen bu şiir

Yüzümde çizik çizik, bozkır fihristi.

 

 

 

Giderken dağ kekiği ıslıklayan sesin

Şimdi hiçbir kuşun gagasına sığmayan cıvıltı

Hiçbir yüreği ağırlamayan salıncak

İşte bak!  Sürmelim, ana dillim, sıla nefeslim

Göğeriyor toprağın alfabesi

Göğeriyor kalbim

Bozkırın sarı derinliğinde.

 

 

 

Gel benimle hâlleş.

Dilleş benimle

Nisan ayinine dönüşür dilimdeki yağmur

Yağmur düşleyen taş, belki de!

 

 

 

İnceliğin inceliğimin harmanı

Dokunduğun yerler hâlâ gül kanı

Gözü bahar

Gönlü bahar

Gönle bahar

Yâr. yâr. yâr!..

 

 

Ben de şaştım

‘Sefer midir, tahammül mü aşkın çaresi?’

 

 

İSMAİL KARAKURT

Mahrem Mecazlar, Hece Yayınları, 1999 Ankara