Veda

Bu şehirden gidiyorum

Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi

Gururu yıkılmış soy atlar gibi

Bu şehirden gidiyorum

Çölde Gizli Bezginler

   bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yagmur sıcağı gibi
   öptüm sonsuz gidişinden. saçlarının seyriyle seni 
   

Jurnal’den

“Görmek tabiata tahakküm etmektir. Dış dünya, ne kadar düşman unsurlarla dolup taşarsa taşsın, zekamızın gözbebeklerinden boşalan seyyalesiyle ehlileşmeye, mutileşmeye mahkumdur. Hayatımız bakışlarımızdan maddeye işler; madde bizimdir. Tabiatla ebedi bir vuslat içinde yaşayabiliriz. Her bakış dış dünyaya atılan kementtir. Mekan canavarı, bütün buutlarıyla ehlileşiverir. Gören, hangi hakla yalnızlıktan şikayet edebilir. Mevsimler bütün işveleriyle emrinde, renkler bütün cilveleriyle hizmetindedir. Yıldızlar onun için doğar, çiçekler onun için abideleşir. Güneş, kuşların kanadında, onun için alaimisemanın bütün nüanslarına geçit resmi yaptırır. Şehrin bütün kadınları onun için giyinip onun için süslenir. Çocukların tebessümü onun içindir.”

 

Cemil Meriç

Peri-sûret

Yok bu şehr içre senün vasf itdigün dilber Nedim
Bir peri-suret görünmiş bir hayal olmış sana