Her ağacın bir şiiri var
Bir yüreği bunu rüzgârlara söyleyen
Kokusu, baygın kokusu gelir burnuma
Mayısta açan iğde çiçeklerinin.
Mayıstan hazirana
Hoş salkımlarıyla “dalları yerdedir”
Göle saçlarını çözen kadın gibi.
Yaprakları gümüşi beyaz
Meyvesi sarı güzelleme, oyy!
Anadolu bozkırlarında
Eleagnus
Kaşgar’da İparhan.
Dallarının adı kırılgana çıkmış
Baygın kokusu kötüye.
Çiçek açtığı zamanlar işten değilmiş
Kızlar, oğlanlar, bir de ıhlamurlar için delirmek
Cümle fısıltıyla, cümle işveyle.
Ne söğüt gölgesi düşleri
Ne de kavak ağaçının pamukçukları
İlle iğde kokusu,
İlle iğde kokulu sevgili,
İğde kokulu günlerdi çocukluğum ille.
*(ardıÇ Dergisi, Aralık 2006)
Mecazz
Son Yorumlar