KAYBOLANLAR İÇİN MERMER MEVSİM

Bayırdaki kayalıklara sıkışıp kalmış

Oradan neresi görünüyor?

Ötesi.

Bunu bileceksiniz ki gerilimin vardığı yerde gizli metafizik. Geyiklerin sıçrayışı duman içinden. Dehşetengiz bir metafor. Uğunuşu fakirin imâ ve ürperişle. Yamaçların bütün dikenlerini yuvarlayıp yüreklere “Meleği gezdiriyorlar.”

Gizli metafiziğin sarkıttığı iple. Süre ve mesafe. İroni. Hâlâ bir ateş, bir ateş. Bayırlardan üflenen buğu. Bir ecza gibi hayal ve hayatın arasındaki vadi’ye (söze, şiire!..). Derin ve uzak öpüşü süt dili rüzgârın suyu! Suyun isyanı sıradanlığın toprağındaki firiğe. Hatıra ve hafızasını kaybedenler için hazin neşîdelerle.

Ey aynı anne mevsim, ey kar uykusu mermer!..