Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler…. ……………
Cemal Süreya
Evet, her nefsin ölümü tadacağını daha yakından gördüm. Olan oldu, ölen babam oldu… (20 Ekim 2005 Perşembe, Kayseri) Sahur sularında göçüp giden babama bu kutlu ve aziz gecelerin bereketiyle Rabbim rahmetini esirgemesin…İnş.
Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler…. ……………
Cemal Süreya
Evet, her nefsin ölümü tadacağını daha yakından gördüm. Olan oldu, ölen babam oldu… (20 Ekim 2005 Perşembe, Kayseri) Sahur sularında göçüp giden babama bu kutlu ve aziz gecelerin bereketiyle Rabbim rahmetini esirgemesin…İnş.
Deftere en çok karanlıklar yakışır
Karanlık köşeleri yüreğimin.
Günden
Güne işaretler bırakıyorum
Kuş oluyor hâtıralar
Gülün kanı
Tenime giydirilmiş bir hırka
Gibi ışıyor kaderimi.
Kar aydınlığı ötüşlerle
Mezmur okuyor serçeler
Kâğıda damladıkça
Bir kaside tadındaki hayat
Uzak şehrin yollan birikiyor gözlerimde.
Her şeyi
Vahşi hayat bilgilerini bırakıp
Kulelere koşarak
Meleklerin tutuşturduğu aralıktan bakıyorum
Kuş oluyor hâtıralar
Güneşli bahçelerinde sonsuzluğun…
Deftere en çok karanlıklar yakışır
Güzelliği bizden ayrılan çocukların…
Taze çay demlemiş hanım, balkonda içmeye çağırıyor. İstemiyorum. Biraz zorluyor, gönülsüz de olsa “Tamam!” diyorum. Oturup karşı dağlara bakıyorum balkondan. Baktıkça beynimin geçmiş zaman pencereleri açılıyor. Çayımdan birkaç yudum içiyorum. İçtiğim her yudumun tadıyla biraz kederleniyorum. Sevdiğim yerlerden ve insanlardan ayrı yaşamak, böyle bir duyguya sürüklüyor beni. Yüreğimi acıtıyor. Eti tırnaktan ayıran bir diken acısı gibi hasret. Hepsi bundan, hepsi bundan. Ama günün birinde, kederimin bulanıklığından mavi bir dumanın yükseleceğine inanıyorum.
Mecazz
Son Yorumlar