GÜLÜ İÇİME ATIP SÖYLEŞİRİM

 

-Küçük bir tarih düşürüyorum

Seninle görülen rüyaya.

 

Yâr

Baharı yaman

Gözleri güneş ve duman yâr

Hangi zamandı.

 

Seni gördüm

Gagasında zehir taşıyan kuşlarını

Yusuf peygamberin öyküsünü anlatan

Kızların yanından geçerken

Seni gördüm

esrik gezinirim!.

 

Yağmuru düşün

Topraktan önce yüzümüze düşen

Yüzümüzü çizik çizik eden

Keman hüznü o ince konuğu.

 

Sonra beni düşün

Tutup incileri gülümseyen

Güzel atlara binip

Gürültülü ırmakları geçen

Ellerinde leylâklar büyüten beni.

 

Senden kalbime düşen şavkla

Bölünerek yürüdüğüm görülsün

Görülsün artık

Arkama alıp dünya çöplerini

Aşkın ağulu ucunu

Yüreğimde taşıdığım.

 

Av sahnesinden geçip

Kuyu

Saman ve pazardan sonra

Sana söylemem lazımdı

Çatlatamadığını yüzümün kayaları bazen

Kayıtsız kaldığımı güllere karşı.

 

Hiç mi

Hiç eskimedi tuhaflığım

Gülü içime atıp söyleşirim

Sorma bu işin esrarını

Üzeri kül hikâyesi…

 

YOLCU

Bak yolda ben kaldım sadece

Kabul ettim sulara ateş atmanın suçunu

Sulara ve küçük kızlara.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yolcuyum, sana gülümser, seninle

Bölüşürüm  ekmeğimi, rüyalarımı, adresimi

Tenha güzelliğin bir veda uçurumu kadar

Tehlikeli… Peygamber çiçeğiyle süsle beni.

 

Yolcuyum, küçük bir tebessüm

Küçük kız… yürürüm!

 

GÜLÜMSEYEN ECE

-

 

 

 

 

İşte kibritin yanışı

Beni çocukluğuma taşıyan geyik

Boşluğu şiirleştiren duman

Mevsim kar

Göl saatleri’nden uçuşan kabarcıklar

Gibi sokaklarda kar sesi.

 

Mercan. sözcüklerle

Çizdiğim  resimleri kırmızıya boyar

Odamı san tüylere

Karanlıkta

Avcı vurmuş

Acı vurmuş

Duvardaki halıya kanı damlar

Tenha

Hep tenha kuyu.

 

Yanar yanar

Karıncalar buğday taşır

Yılanlar yanar

Yılanlar kimin içinde.

 

Tenha kuyu

Gülümseyen ece

İç çekip, içini yırtarak

Kıvrılmıştır

Hırkasına Yusuf’un

Yorgun, narince.

 

Herşeyin bittiği yerde

Masal bitti

Müzik de.

 

Şehzadenin elinde lam ve ba

Harflerinin külleri

Savrulur

Bir daha, bir daha.

 

Adım söyle!

Adını söyle!